O, wat ben ik het toch uit de grond van mijn hart eens met Jan Blokker… Hoe treffend is zijn punt niet. Mensen maakten hun zuurverdiende spaarcentjes over naar een internetrekening in IJsland, met maar één doel voor ogen: van wat centen VEEL centen maken. En waarom zou de regering dan tussenbeide moeten komen als er iets misgaat? Eigen schuld, dikke bult, we schreeuwden het al op het speelplein. Vroeger stak je de centen in een sok of onder de matras, dan werd het minder waard na verloop van tijd. Nu gaat dat soms wat sneller. Natuurlijk denk ik ook wel eens bij mezelf, mmm… ik maak nu braaf iedere maand geld over voor mijn pensioen, maar hoeveel gaat mijn geld nog waard zijn als ik 67 ben? Minder, hoogstwaarschijnlijk. Ik herinner me een vriend, die altijd weinig dingen in zijn leven verzekerde. Immers, zo was zijn redenering: het zijn geldwolven, je betaalt je hele leven zonder dat je er ooit van moet gebruikmaken. God, je kunt geen wagen rijden zonder verzekering. Op vakantie gaan zonder verzekering afsluiten is ook al lastig. Bepaalde onzekerheden bestaan gewoon in het leven, daar moet iedereen toch aan wennen. En MEE leven, zoveel is duidelijk.
