Een vat vol herinneringen draai ik open als ik voet aan land zet op Texel. De smaak van opgroeien, een te zwaar en volwassen meisje dat plompverloren bovenop mij ligt en denkt dat ik al volgroeid ben. Het woord ‘emballage’ begrijpen, en me dan pas realiseren dat prachtige woorden niet altijd betekenen dat het tof werk is. Een kampeerboerderij met een Duits meisje waarop je denkt verliefd te zijn, een muffe caravan waarin je logeert. Een goedkope kersentaart kopen van het eerste geld dat je hebt verdiend. Op de fiets, tandem, Sting op de walkman, niemand in de duinen. Verliefd op de konijnen, fazanten, lepelaars, maar ook op de zeilinstructeur die alleen maar aandacht heeft voor de jonge meisjes. Platvissen, milieubesef en dode of halfzieke konijnen. Ontluikende gevoelens die je liever nog even uitstelt.
Zoute lippen, straffe wind en pijnlijke kuiten. Verdwalen in de duinen na een flinke wandeling, met J. mensen aanspreken alsof je uit het buitenland komt. Veel, veel Duitsers. Ieder excuus is goed om nog een sigaret te roken buiten, maar ze smaken je eigenlijk absoluut niet. ‘Ratjetoe’ eten bij de buren, driemaal rond het huis rennen om nog een bord boerenkool te kunnen eten, sigaren in de peut om er fakkels mee te maken. Heimelijk verlangen om met M. te stoeien in de verste duinpan, toch maar braaf langs zijn zus wandelen. Het pad af, Chris en Margriet, veel zon en af en toe regen.
Pa de Jong met een koelbox vol vis. Beppe met Kerstmis en oma bij de kachel, tijdens een wilde vakantie van ‘t dak afspringen, het zwembad in. Wendy verrassen en een heel diner cadeau krijgen tijdens een lang weekend. Those were the days!
Blij om te ontdekken dat ik opnieuw geinteresseerd ben om yoga en Pilates lessen te volgen. Deze keer is het niet bij Elsie, omdat de lessen samenvallen met mijn fotografie. Maar een (duur) abonnement bij de fitness onder het kantoor van tmp.adcomms moet me wel gemotiveerd houden. Bovendien ben ik zeer tevreden over de lessen en er is een sauna voor achteraf…
Blijf weg van de bruiloft. Daar zijn twee mensen die je niet wilt spreken. Er is een oom die moppen tapt, een tante die een zelf vertaald liedje zingt, een oma die iedereen aanklampt en zegt: ‘Dat ik dit nog mag meemaken’.
Er komt een ex die alle flessen op tafel ziet en denkt: dat is niet genoeg. Er zijn kinderen die rennen, schreeuwen, stampen, vallen en naar huis worden gebracht. Er zijn mannen die de barsten in elkaars schouders slaan. Er zijn zwermende vrouwen met minder genade dan guillotines. Er is een passant die spijbelt van een crematie. Er is iemand die het bos in loopt, glas in de hand, en nooit meer wordt gezien.
(INGMAR HEYTZE, uit: ELDERS IN DE WERELD)
Dat rijke mensen maar vreemde wezens zijn. Of mensen die eerst nog niet, maar later wel veel geld verdienen. Waarmee we dan eigenlijk op zo’n beetje iedereen uitkomen. Hoe gaat ‘t? Als we een beetje verdienen, kunnen we ook maar een beetje uitgeven (in principe, want je wilt niet de mensen over de vloer krijgen die op krediet kopen…), bijvoorbeeld aan eten, wonen, uitgaan. Als dat beetje meer wordt, geven we meer uit. We komen wat kilo’s aan, want al dat eten dat we extra kopen zet zich onverbreideld om in calorieën, en die in vet. Dus we blijven dat geld met ons meedragen. Totdat… we op ons digitale tv-scherm of plasmatoestel teveel programma’s zien met heel gezonde mensen, of realityprogramma’s met heel ongezonde mensen. Dan realiseren we ons dat die zuurverdiende kilo’s eraf moeten. Dus we gaan voor een peperduur maar inmiddels betaalbaar geworden abonnement bij de sportschool, en de kilo’s vliegen eraf.
hoe ouder hoe dikker
hoe rijker hoe vetter
Tiens, beter weinig blijven verdienen zeker?
Ik ben helemaal gelukkig met mijn nieuwe espressomachine van La Pavoni. Goed, het is een tweedehandsapparaat. Maar het werkt uitstekend! En de websites met commentaar zijn allemaal laaiend enthousiast over het machine. Het is een Professional, in tegenstelling tot het ding dat ik hiervoor had. Zoveel beter met een drukmeter, een prachtig afgewerkt chromen uiterlijk… en bangelijk lekkere koffies dat het maakt! Uiteraard is het een beetje geeky om zo’n ding te hebben. Voor je het weet word je versleten als een snob, maar dat doet me eigenlijk niets. Ja, ik ben een snob en ik drink graag goede koffie. Nee, ik ben geen snob. De echte snobs hebben het nieuwste apparaat van Nespresso, bestellen online hun capsules en krijgen per post de quadri-full colour sjieke folders thuis gestuurd over de laatste zogenaamde koffie-ontdekkingen. Pas op, de koffie is best te drinken. Maar zonder pardon worden de capsules duurder en je kunt geen losse bonen kopen.
Het wordt wel geeky en zelfs nerdy als je sommige websites bekijkt. Coffeegeeks.com, homebarista, je kunt het zo gek niet bedenken of er is wel iemand een topic begonnen met de meest weirde uitwassen. Waarover praten zij? Over thuis branden van bonen, want dat is toch écht het lekkerst. Over de juiste temperatuur van het water, de juiste filtratie, de manier van aanstampen van de koffie… Ho, wat doe ik nu? Ik surf al naar de website om een koffiemolen te bestellen, want ook een collega zegt tegen me dat het echt niet te doen is om al gemalen koffie te gebruiken in zo’n prachtig espressomachine. Gisteren heb ik vier schitterende espresso’s gemaakt. En nee, ik heb er geen enkele van weggesmeten, ze allemaal smakelijk uitgedronken.
Tuurlijk zou ik het ook wel eens willen proberen, dat zelf branden. Maar het schijnt nogal wat stankoverlast te geven, dat gaat me toch wat te ver. *pruttelt lekker verder*
Morgen en vrijdag zijn we met de theatergroep nog eens op pad. Dit keer gaat de reis naar Nederland, niet zo ver zou je denken, maar dat is buiten Groningen gerekend. Die reis gaat namelijk wel vier uur duren. Eemshaven… daarna val je van de wereld af moeten mensen vroeger gedacht hebben. Het gaat fris zijn, om daar boven in de lucht te hangen. Misschien neem ik toch best mijn camera mee, om wat kiekjes te nemen voor het geval het mijn enige keer in mijn leven gaat zijn dat ik daar kom.
Een aantal dingen op het genotslijstje:
* boeken sorteren in mijn nieuwe boekenkast
* rotzooi de kelder in
* koffiemachine kopen en weer lekkere koffietjes zetten van bonen die ik zelf kies en laat malen
Nee, dit geeft alleen af
als je hard je best doet
Je weet het al
op voorhand
Neem maar een afdruk
want voordat het overgaat
ben je doorgedrukt
