Mijn teleurstelling was groot toen ik hoorde dat Julia & Julie al uit de bioscoop ging. Maar gisteren kon ik hem op DVD zien, en het is een heerlijke feel-good movie.

Julia Child ging in de jaren zestig samen met haar man naar Parijs. Ze probeerde een workshop hoeden maken, mengde zich onder het diplomatisch volk maar verloor uiteindelijk haar hart bij Le Cordon Bleu, een gerenommeerde kookschool. Temidden van de mannen (de vrouwenafdeling begon met het leren koken van een ei, dat kon Julia al) werkte ze hard om zich te bekwamen op culinair gebied. Dat lukte, en ze kwam twee dames tegen die samen met haar een kookboek wilden schrijven. Dat moest gaan over Amerikaanse huisvrouwen ‘without servants’ die zich de Franse keuken wilden eigen maken. Een lijvig boek ontstond, met slechts twee enorme delen: ’sauces’ en ‘poultry’. Maar de uitgever ging niet akkoord: de wereld was gewend aan gemakkelijke boeken, waaruit iedere huisvrouw moest kunnen koken. Pas enkele jaren later vond Child een andere uitgever die zich wel kon vinden in het inmiddels herschreven boek met een andere insteek: ‘Mastering the Art of French Cooking’. Dit boek werd een enorm succes.

Jaren later (2004) verveelt Julie zich in haar kantoorjob: ze besluit een kookblog te gaan schrijven. Ze neemt als uitgangspunt het kookboek van Child: 365 dagen koken, 524 recepten, dagelijks erover schrijven.

De film is een heerlijke vertelling en schakelt tussen de verhalen van Julia en Julie. Aanvankelijk dacht ik dat Meryl Streep overdreef (haar hoge accent klinkt wat geforceerd) maar Julia Child is nog makkelijk te vinden op Youtube en blijkt werkelijk zo te spreken.

Leuk detail: dit is de eerste film die gedeeltelijk is gebaseerd op een blog.

Kijk zeker eens naar de video waarin Julia uitlegt hoe je de perfecte omelet maakt…

Much has been said and written about the iPhone. Some tech-savs complain about the poor quality of the sound during calls, dropped phone calls for no reason, stuck phone after ending a call. I own an iPhone 3G and I must say, no complaints at all. I really wonder what the disappointed people do with their phones what’s so different. Or are they expecting more? Every now and then, something that was not supposed to happen, happens with my call or phone. But so little! Maybe I am not the heaviest user: answering 8 or 9 calls a day, making 12 calls. But still: I am the happiest person using the thing. Of course, it is not the smallest thing in the world. But if there’s one thing I would complain about, it would be the expensive rates on mobile internet in Belgium! I pay 15 euros every month, only to get 50 MB of data in/out return. My definite wish would be, to make that so much cheaper. I mean, you buy the fancy thing not only to make calls, no, you want to use the internet everywhere you go. And not for 400 euros a month (as was my first bill after buying the iPhone). So yes to conditional sale, finally in Belgium as well.

Aanstaande donderdag begin ik met de repetities van De presidentes van Werner Schwab. Ik regisseer drie vrouwen, heb deze tekst voorgesteld omdat ik het in 1993 heb gezien bij de Trust en er volledig door gevangen was. Wat een kracht, de pure eenvoud van de verbeelding, hierover gaat het theater. Ik hoop dat mijn acteurs de (moeilijke) tekst kunnen appreciëren…

Michael Jackson – wie heeft er geen mening over. Verguisd door de wereld, omdat hij kinderen zou hebben misbruikt. Meer op de voorpagina’s en in de showbizzbulletins door zijn bizarre levensstijl dan door zijn muziek. Failliet, verloren, gestorven door een gevaarlijke cocktail aan medicijnen. Een neef van mij was er vroeger zot van. Ik kon zijn muziek maar matig waarderen. Pas later, toen ik ging studeren, danste ik tot diep in de nacht op Thriller, Dirty Diana en Billy Jean. Voor mij was Jackson een vrolijke, tikje vreemde kerel.

Na het zien van This is it, de film die werd gemaakt uit repetities voor wat zijn laatste show had moeten worden, kom ik tot de conclusie dat de arme man niet gelukkig aan zijn einde is gekomen. Schuchter, schuifelend, schor, maar hij doet het toch maar. Als de eerste tonen van de weergaloze hits weerklinken, spring ik verheugd op. Dit is popmuziek, dit staat in ons geheugen gebeiteld. En het klinkt goed!

De film die nooit gemaakt had moeten worden (omdat de concertreeks ongetwijfeld beter verfilmd had kunnen worden) begint met emotionele behind-the-scenes van dansers uit de hele wereld die hun droom konden waarmaken: dansen met MJ. Tot tranen toe geroerd, maar deze beker mag aan mij voorbijgaan. Een beetje erover, naar mijn idee.

Het is verdienstelijk dat MJ toch een menselijk gezicht krijgt in de documentaire. Vooral in de scènes waarmee hij praat met zijn muzikanten blijkt hij heel professioneel, maar ook lief. Hij danst nog altijd erg goed en weet de juiste spirit te creëren voor zijn grootste hits. Toch kan ik me niet van de indruk ontdoen dat hij zijn beste tijd heeft gehad. Zijn gehavende gezicht… hoe leuk was zijn uiterlijk vroeger niet! En zijn zoetgevooisde ‘Heal the world’, de zoetsappige quotes om onze planeet te redden (het is al te laat…) kunnen me eigenlijk gestolen worden. Een aardig document voor fans, that’s it. En een onvergetelijke herinnering aan zijn fantastische platen. Worth every penny.

Twintig procent van de nieuwe oogst van frietaardappelen is aangetast door stootblauw. Stootblauw ontstaat doordat de aardappelknol beschadiging oploopt tijdens de oogst en door drukplekken die tijdens de bewaring ontstaan. Hierdoor moet tijdens het schillen meer van de aardappel worden weggesneden, en blijft er dus minder over om frieten van te snijden.

bron:  Diepvriesfriet duurder door slechte aardappelen.

Een mooie ontdekking van een fascinerende Amerikaanse schrijfster: Kathy Acker. Ze maakte bewerkingen van Shakespeare, met verwijzingen naar incest, pornografie, feminisme. Eigenlijk maakte ze vooral van mannenboeken, mannenliteratuur, mannengedoe: vrouwenboeken, met belangrijke vrouwenkarakters. Voordien was seksualiteit vooral iets dat mannen aanbelangde: Acker kwam er openlijk voor uit dat ze dol was op seks, onderzocht hoeken, gaten en krochten om te ontdekken wat ze eigenlijk graag wilde. Een prachtig moment in de documentaire is als haar (ex?)vriendin vertelt dat ze een piercing had laten zetten door haar schaamlippen. De motor op, voor het stoplicht geeft ze toe dat de pijnscheuten haar ook zin geven in seks. De vriendin vreest voor haar leven, als ze optrekt en kreunt alsof ze klaarkomt.
Kathy was een prachtige vrouw, intelligent, had lak aan veel kritiek die haar werk te verdragen kreeg. Toen kanker werd vastgesteld en haar beide borsten moesten worden afgezet, weigerde ze om zich over te geven aan de traditionele geneeskunde. Ze zocht haar heil bij Chinese kruidendokters, alternatieve therapieën. Het mocht niet baten: in 1997 verloor ze de strijd alsnog.

“We don’t have a clue what it is to be male or female, or if there are intermediate genders. Male and female might be fields which overlap into androgyny or different kinds of sexual desires. But because we live in a Western, patriarchal world, we have very little chance of exploring these gender possibilities.”

Hier een deel van de docu.

Watch more results on this page.

Grab the nearest book.
Open it to page 56.
Find the fifth sentence.
Post the text of the sentence in your journal along with these instructions.
Don’t dig for your favorite book, the cool book, or the intellectual one: pick the CLOSEST.

Een kwart van de West-Vlaamse en de Limburgse ouders in onze enquête zegt al eens vrijaf te hebben genomen tijdens de examens van de kinderen.

Ingrediënten (6 personen)

2 kilo pomodori of pruimtomaten
3 blikjes geconcentreerde tomatenpuree
2 groentebouillonblokjes
zout, peper, verse kruidentuil (rozemarijn, tijm, laurier, etc.)
bos bleekselderij
400 g wortels
1 courgette
1 aubergine
3 uien
4 tenen knoflook, gepeld en klein gesneden
olijfolie
500 g gemengd gehakt

Uien en knoflook aanfruiten in wat olijfolie. Groenten klein snijden: blokjes tomaten, puree, aubergine, courgette, wortels toevoegen. Kruidentuil, bouillonblokjes, kop water toevoegen en laten pruttelen. Op smaak brengen.
Flinke pot water koken voor de pasta. Kaas raspen. Spaghetti of andere pasta gaar koken (7/8 minuten, 2 minuten voor verse pasta). Afspoelen onder koud water, scheutje olijfolie toevoegen, opdienen.