Wat een prachtige stunt van Greenpeace, om met nepbadges en een speciale auto de veiligheidszone van de Europese top in Brussel binnen te rijden en aandacht te vragen voor de opwarming van de aarde. En dan de reactie van die veiligheidspief, die zonder blikken of blozen zegt dat ‘Als iemand zoveel moeite doet, om badges na te maken en auto’s te verbouwen, dan komt iedereen binnen.’ Zijn het niet juist de veiligheidsbadges die ongewenst volk moeten buitenhouden? Of, nog zo’n topper: ‘Als we gedacht hadden dat iemand zo stupide zou zijn om dergelijke gevaarlijke toestanden uit te halen, was het waarschijnlijk niet gebeurd.’ Hallo? Het is jouw dienst die moet voorkomen dat er dergelijke ‘gevaarlijke’ toestanden gebeuren, pipo. Hand. Eigen. Boezem. Wat een blamage.
Maar het echte probleem blijft hier natuurlijk de opwarming van de aarde. Eilandjes verdwijnen onder de zeespiegel. De klimatologische omstandigheden in de hele wereld veranderen. Iedereen kan een steentje bijdragen, maar doen we daar ook werkelijk moeite voor? Soms let ik er extra op, tijdens het boodschappen doen. Dat ik niet te veel inpakpapier uit de winkel meeneem. Ik reis graag en veel met de trein, niet alleen omdat ik vanuit mijn werk de kosten krijg terugbetaald. Als ik in de file aanschuif, verbaas ik me over het domme kuddegedrag om iedere keer opnieuw aan te schuiven. Maar uiteraard moet er iets veranderen. Neem nu ons eigen bedrijf. Onze account managers rijden rond in grote Mercedessen. Omdat het nodig is? Nee, omdat het uitstraling geeft. Als we een campagne moeten verzinnen, bijvoorbeeld voor een bedrijf in de energiesector, willen we graag laten doorschemeren dat het bedrijf aandacht heeft voor het milieu. Een echt statement zou het zijn, om die belachelijk vervuilende auto’s te vervangen door treinabonnementen. Natuurlijk, het vergt aanpassingen. Werknemers van eender welk bedrijf zien een dikke auto nog altijd als een verworvenheid. Bij een bepaald inkomen, in een bepaalde sector (de reclame) hoort een bepaald kaliber wagen.
Maar goed, het zou ook te gemakkelijk zijn om alles op die auto’s te gooien. Zaak is, om je iedere dag af te vragen: Wat kan ik doen om mijn ecologische voetafdruk te verkleinen? Niet die citytrip naar New York boeken, wel een wandeling doen in de Ardennen. De trein brengt je, het plezier is er niet minder om. Mogen we dan nooit meer vliegen? Natuurlijk wel. We hoeven niet allemaal low impact mannen en vrouwen te worden. Maar met z’n allen een beetje minder impact zou alles bij elkaar al heel wat opleveren. Ja, ik heb het ook tegen mezelf.




