En jij? Ben jij voor Starbucks all over the world?

Op Facebook werd er al menig pagina aan gewijd: Starbucks in België NU! Mijn collega zweert bij de ‘French roast’. Vorig jaar was het eindelijk zover: op de luchthaven in Brussel opende koffiegigant Starbucks eindelijk twee filialen. Ik vind de koffie nogal duur en snap niet waarom iedereen zoveel heisa maakt over deze McDonalds van de koffie. Globalisering heeft veel voordelen, maar ik ben tegen het idee om over de hele wereld hetzelfde te eten en te drinken. Het doet me denken aan Nederlanders die met de caravan vertrekken naar Spanje, ieder jaar voor drie weken naar dezelfde camping. Patatten mee, vlees laten inblikken bij de slager ‘want je weet nooit wat ze ginds hebben’. Ik kan me nog levendig herinneren hoe blij de Turken waren toen in Istanbul – waar je op de Galatabrug visjes vers uit de Bosporus, op de grill kon eten – de eerste McDonalds opende. Eeuwig zonde!

Er is toch niets leuker dan kennis maken met andere eetgewoonten, andere hapjes als je op vakantie bent? In Puebla, Mexico at ik ‘cemita‘, in feite een soort hamburger. Maar met een vers broodje, een prachtig stuk vlees en veel, veel vers gesneden groente zoals pepers en avocado. Yummy! Maar ik pleit dus niet voor een cemita-restaurant in België, nee!

Ik was een paar jaar geleden in Londen om er in opdracht een citytrip te schrijven. Kun je je voorstellen dat ik er moeite voor moest doen, om restaurants, bars en gelegenheden te vinden die NIET tot een keten behoorden?

Geef mij maar een goede koffiebrander met een toog, waar je de verschillende koffies kunt uitproberen in een straffe espresso. Zoals Corica aan de Kiekenmarkt in Brussel! Het is niet meer dan een toog met een batterij aan koffiemolens, maar de machines zijn nergens zo proper en de verscheidenheid aan koffie is indrukwekkend. Ieder kopje wordt gezet van vers gemalen bonen. Je kunt uiteraard ook bonen kopen.

In Antwerpen is Caffènation aan Hopland, ook een aanrader… Goed donker gebrande bonen, een heerlijk relaxte bediening en een zeer aangename omgeving. Ik ben wel een beetje een koffiegeek, geef ik toe. Bij Panos vraag ik een dubbele ristretto, omdat de gewone ‘espresso’ (die naam daar niet waardig) werkelijk te saai is. In tavernes ben ik vaak teleurgesteld, simpelweg omdat de koffie echt niet smaakt.

twee blikken kikkererwten

bosje koriander

sap en geraspte schil van twee citroenen

zout/peper

flinke lepel tahin (sesampasta)

olijfolie

knoflook naar smaak

Kikkererwten uitlekken (gedroogde kan ook, dan eerst koken, laten afkoelen), sesampasta, citroensap en -schil erdoor, gepelde knoflook snijden en erdoor, alles stampen (keukenrobot kan werk verlichten). Koriander wassen en snipperen, toevoegen. Zout en peper uit de molen naar smaak toevoegen. Goed mengen en smeuïg maken met olijfolie. Klaar! Lekker met toast, Turks of Marokkaans brood.

Lekker gegeten bij een improresto in Antwerpen gisteravond van Tim Teck. Hij doet ook foodconsultancy en feesten op lokatie, maar deze zomer opent hij de deuren voor een zomergelegenheidsrestaurant. Limet serveert aan zo’n 6/7 tafels hetzelfde vijfgangenmenu: hapjes vooraf (gazpacho met kriek, ossenstaartbitterbal met appelsaus, garnaalslaatje), zijn versie van de salade Niçoise (met geconfijte zwarte olijven, ansjovismayonaise), zeebaars met courgettebloem, onglet met truffelpuree, aardbeien met yoghurtsorbet en basilicum, fruitslaatje met citroendressing en tijm. Zeer schappelijk van prijs (je betaalt 39 euro) en smaakvol opgediend. De onglet is botermals, de desserts verfrissend en verrassend. De hapjes vooraf tongstrelend en origineel, al was ik niet helemaal overtuigd van de gazpacho. Kers en tomaat? Nee, niet in mijn gazpacho. Het restaurant was vroeger een kantoor en dat komt de akoestiek niet ten goede: al snel wordt het wat lawaaiig. Maar voor een keer, en voor wat er in het bord en in het glas (wit: sprankelende Chardonnay) komt, is dat vergeven. 8 op 10!

Ik ben helemaal gelukkig met mijn nieuwe espressomachine van La Pavoni. Goed, het is een tweedehandsapparaat. Maar het werkt uitstekend! En de websites met commentaar zijn allemaal laaiend enthousiast over het machine. Het is een Professional, in tegenstelling tot het ding dat ik hiervoor had. Zoveel beter met een drukmeter, een prachtig afgewerkt chromen uiterlijk… en bangelijk lekkere koffies dat het maakt! Uiteraard is het een beetje geeky om zo’n ding te hebben. Voor je het weet word je versleten als een snob, maar dat doet me eigenlijk niets. Ja, ik ben een snob en ik drink graag goede koffie. Nee, ik ben geen snob. De echte snobs hebben het nieuwste apparaat van Nespresso, bestellen online hun capsules en krijgen per post de quadri-full colour sjieke folders thuis gestuurd over de laatste zogenaamde koffie-ontdekkingen. Pas op, de koffie is best te drinken. Maar zonder pardon worden de capsules duurder en je kunt geen losse bonen kopen.

Het wordt wel geeky en zelfs nerdy als je sommige websites bekijkt. Coffeegeeks.com, homebarista, je kunt het zo gek niet bedenken of er is wel iemand een topic begonnen met de meest weirde uitwassen. Waarover praten zij? Over thuis branden van bonen, want dat is toch écht het lekkerst. Over de juiste temperatuur van het water, de juiste filtratie, de manier van aanstampen van de koffie… Ho, wat doe ik nu? Ik surf al naar de website om een koffiemolen te bestellen, want ook een collega zegt tegen me dat het echt niet te doen is om al gemalen koffie te gebruiken in zo’n prachtig espressomachine. Gisteren heb ik vier schitterende espresso’s gemaakt. En nee, ik heb er geen enkele van weggesmeten, ze allemaal smakelijk uitgedronken.

Tuurlijk zou ik het ook wel eens willen proberen, dat zelf branden. Maar het schijnt nogal wat stankoverlast te geven, dat gaat me toch wat te ver. *pruttelt lekker verder*

Bietjes met garnalen

Stoof bietjes met een sjalotje en een scheutje azijn. Snijd ze in plakjes. Pel 400 gram garnalen en maak ze aan met een lichte vinaigrette: mosterd, azijn, olie, zout en peper… een ansjovisje erdoor is ook een goed idee. Schik de garnalen met een klein hoopje op de licht warme plakjes biet. Afmaken met raketsla op een mooi groot bord.

Een angstig eenvoudig, maar superlekker recept. Het enige waar ik altijd een beetje moeite mee heb: de asperges bij de supermarkt worden meestal ingevlogen uit Peru… kan dat niet anders?

bussel groene asperges

peper uit de molen, zout

1 ei per persoon

hollandaisesaus

Breng een pot water aan de kook en kook de asperges (1 minuut is meestal voldoende). In ijswater afkoelen tot lauw. Eieren per stuk pocheren, voorzichtig op de asperges leggen. Voorzichtig lepel hollandaisesaus toevoegen. Onmiddellijk serveren.

Ons Kerstmenu was een waar festijn: met kleine hapjes vooraf, een goed afsmakende saus bij de hazenrug en twee maanden geleden bereidde Christmas Cake.