Woord van de dag: stootblauw

Twintig procent van de nieuwe oogst van frietaardappelen is aangetast door stootblauw. Stootblauw ontstaat doordat de aardappelknol beschadiging oploopt tijdens de oogst en door drukplekken die tijdens de bewaring ontstaan. Hierdoor moet tijdens het schillen meer van de aardappel worden weggesneden, en blijft er dus minder over om frieten van te snijden.

bron:  Diepvriesfriet duurder door slechte aardappelen.

Resume

When I wake up in the morning there’s the taste of success in my spit

Broodje kopen

Vandaag moest ik voor een klant een nieuwe naam verzinnen voor een broodje. Er passeerden al 29 andere broden de revue, met alles wat er tegenwoordig op de markt aanwezig is het nog niet zo’n eenvoudige opdracht. Wat zit er in het broodje? Tarwe, zemelen, vlokken… Wat vertalingen opgezocht, soms werkt dat leuk. Pools: platkof. Mmm, nee, dat zou ik toch niet hardop zeggen bij de bakker. Flocos in het Spaans. Fulgi? Klinkt toch wat ordinair. Het moet ook wat standing krijgen, mensen moeten zin krijgen om het brood te kopen, het moet gezondheid en vitaliteit uitstralen zegt de klant nog.

Fiocchi in het Italiaans. Dat klinkt al wel smakelijk. Maar misschien is het teveel een pastagerecht. Flingor dan? Scandinavisch… Iets met multi, zoals multigraan, multivitaal, Fit? Multifit? Multibio? Ecovit? Nee, te groen. Solvit! Daar kan ik mee leven.

Solvit it is.

Öznur Karaca op de achterpagina!

In een vorig leven heb ik nog theaterles gegeven bij Wisper en een van de studenten was Öznur Karaca. Ze heeft inmiddels naam gemaakt als comedian. In februari 2009 gaat ze in premiere. “Eerste Turkse comedian in ons land is een vrouw”, kopt de achterpagina van de Standaard. Ik ken het woord stand-upcomedy, iemand die het doet is blijkbaar een comedian. Maar waarom heet Öznur geen comédienne? En kijk eens goed naar de foto van Wim Kempenaers die bij het artikel verschijnt… Wat valt je op?

It isn’t all peaches and cream

Ik ben via Lynda.com InCopy aan ‘t leren. Fijn fijn! Ben gek op nieuwe programma’s, vooral als het ook nog goed werkt. Nu kunnen copywriter en art director / graphic designer samenwerken zoals het hoort. Toch moet ik er nog wel wat tijd insteken: inchecken, uitchecken, assignments… het is niet allemaal één-twee-drie geleerd.

Champignon management

… keep them in the dark and feed them shit

Shit maat… wat is dat hier allemaal. Een collega die uitvliegt tegenover een voltallig team… De gemoederen raken verhit, iemand stuift op. Soms is zoiets wel fijn, maar meestal niet. Ik heb zo’n beetje het idee dat het voorkomen kan worden door betere communicatie. En waren wij niet een communicatiebureau?

Functietitels

Ik kan het me nog goed herinneren. Mijn vader begon te werken als verkoopleider. Voor iedereen een begrijpbare functie: zelfs aan de vrouw van de bakker kon je uitleggen ‘wat je vader deed’ als zij er naar vroeg. Hij eindigde als Account Manager, tegenwoordig ook een functie waar iedereen zich wel wat bij kan voorstellen. Maar Client Services Executive? Hoe Engelser, hoe uigebreider en exotischer, hoe beter, lijkt het soms. Maar wat zegt het nu precies? En is het niet het essentieel dat iemand die solliciteert, begrijpt waarvoor hij of zij solliciteert? Dus zonder dat je uitlegt wat het werk inhoudt, moet de titel toch al verklaren wat je doet?

In Nederland en België wordt soms door taalpuristen geklaagd over het verengelsen van onze Nederlandse taal. Bij ‘computer’ stelt niemand zich vragen, maar vooral in functietitels kan ik niet anders dan hen bijspringen. Wat was er mis met een secretaresse, als zij toch hetzelfde doet als de huidige Management Assistant? Weg ermee! Praat geen onzin. Zeker niet als het gewoon over je job gaat.