Wintergevoel

Wat doet dat dan, woorden schrijven? Wat geeft dat, iets vanuit je gevoel proberen te verwoorden? Het kan een moment zijn, tussen dromen en waken. Van het ene naar het andere kussen tuimelen terwijl je voor de zoveelste keer de snoozeknop induwt. Gekwetst, tot vervelens toe getergd door hetzelfde deuntje dat je nog maar eens drammerig uit je slaap heeft geholpen. Het deed je ogen open, duwde tussen je oogleden omdat het gedaan moest zijn. Hallo, de nacht is gedaan, de dag is al een tijdje hier! Gelukkig geeuwt er een randje oranje aan de horizon. Er duivelt een zonnestraal aan de einder, genoeg om te doen alsof het toch zomer is.
De vrieskou heeft zich opgeklommen van mijn tenen naar mijn dijen en zet zich nu wintervast tegen mijn slapen. Zij proberen zich warm te kloppen maar dit resulteert enkel in hoofdpijn. Als het dan winter moet zijn, laat het dan ook stenen uit de grond vriezen. Val mijn lijf niet lastig met voorzichtige kou, wees duidelijk en laat het aan mijn hart komen.