Forget it, Moebarak.

De Egyptenaren zijn je moe. Ze lusten je corrupte zoons en je verwende vrouwtje niet. Ze trotseren rubberkogels en pantservoertuigen om je politie te lijf te gaan. Hoe wil je dinsdag 1 miljoen betogers tegenhouden? Wat ga je doen om ze opnieuw aan jouw kant te krijgen? Je hebt het helemaal verkeerd aangepakt man. Dacht je dat het je zou lukken, 30 jaar and counting?

Belangrijkste vraag is vandaag: wat gaat er nu gebeuren. In wiens handen voelt het volk zich wel vertrouwd. In de 30 jaar dat jij de rigoureuze scepter zwaaide, was er geen plaats voor oppositie. Je regeerde met ijzeren hand en Amerika aan je zijde. Voorzichtig drukken de VS nu uit dat ze liever niet willen dat je het volk onderdrukt, maar het is te laat.

Morgen komt er een miljoen op straat. Nu pantservoertuigen en tanks, straks vreedzame betogers die verandering opeisen. Ze schuwen de grote woorden niet: “Ik blijf hier totdat Moebarak vertrekt.” Ze nemen geen genoegen met het aftreden van een kabinet, met een nieuwe eerste minister die voor jobs en democratie moet zorgen. Onder jouw bewind is immers niemand te vertrouwen.

De Jasmijnrevolutie in Tunesië, Egypte volgt. Het enige wat de betogers willen is dat je vertrekt, Hosni Moebarak. Het is onvoldoende de minister van binnenlandse zaken te laten opstappen.

Obama belt met Erdogan van Turkije, koning Abdullah van Saudi Arabië en David Cameron in Engeland. Hoe gaat zo’n telefoongesprek, denk je? “Zeg, wat is dat allemaal daar in Egypte? Kun je niet eens praten? Wat gebeurt er eigenlijk precies?”

We zitten er met onze neus bovenop. Al Yazeera, Twitter, Facebook, BBC… we zien alles gebeuren vanop de eerste rij. Maar krijgen we iets gedaan? Hebben we invloed?