King of Pop(ular culture) – This was it

Michael Jackson – wie heeft er geen mening over. Verguisd door de wereld, omdat hij kinderen zou hebben misbruikt. Meer op de voorpagina’s en in de showbizzbulletins door zijn bizarre levensstijl dan door zijn muziek. Failliet, verloren, gestorven door een gevaarlijke cocktail aan medicijnen. Een neef van mij was er vroeger zot van. Ik kon zijn muziek maar matig waarderen. Pas later, toen ik ging studeren, danste ik tot diep in de nacht op Thriller, Dirty Diana en Billy Jean. Voor mij was Jackson een vrolijke, tikje vreemde kerel.

Na het zien van This is it, de film die werd gemaakt uit repetities voor wat zijn laatste show had moeten worden, kom ik tot de conclusie dat de arme man niet gelukkig aan zijn einde is gekomen. Schuchter, schuifelend, schor, maar hij doet het toch maar. Als de eerste tonen van de weergaloze hits weerklinken, spring ik verheugd op. Dit is popmuziek, dit staat in ons geheugen gebeiteld. En het klinkt goed!

De film die nooit gemaakt had moeten worden (omdat de concertreeks ongetwijfeld beter verfilmd had kunnen worden) begint met emotionele behind-the-scenes van dansers uit de hele wereld die hun droom konden waarmaken: dansen met MJ. Tot tranen toe geroerd, maar deze beker mag aan mij voorbijgaan. Een beetje erover, naar mijn idee.

Het is verdienstelijk dat MJ toch een menselijk gezicht krijgt in de documentaire. Vooral in de scènes waarmee hij praat met zijn muzikanten blijkt hij heel professioneel, maar ook lief. Hij danst nog altijd erg goed en weet de juiste spirit te creëren voor zijn grootste hits. Toch kan ik me niet van de indruk ontdoen dat hij zijn beste tijd heeft gehad. Zijn gehavende gezicht… hoe leuk was zijn uiterlijk vroeger niet! En zijn zoetgevooisde ‘Heal the world’, de zoetsappige quotes om onze planeet te redden (het is al te laat…) kunnen me eigenlijk gestolen worden. Een aardig document voor fans, that’s it. En een onvergetelijke herinnering aan zijn fantastische platen. Worth every penny.