Dat rijke mensen maar vreemde wezens zijn. Of mensen die eerst nog niet, maar later wel veel geld verdienen. Waarmee we dan eigenlijk op zo’n beetje iedereen uitkomen. Hoe gaat ‘t? Als we een beetje verdienen, kunnen we ook maar een beetje uitgeven (in principe, want je wilt niet de mensen over de vloer krijgen die op krediet kopen…), bijvoorbeeld aan eten, wonen, uitgaan. Als dat beetje meer wordt, geven we meer uit. We komen wat kilo’s aan, want al dat eten dat we extra kopen zet zich onverbreideld om in calorieën, en die in vet. Dus we blijven dat geld met ons meedragen. Totdat… we op ons digitale tv-scherm of plasmatoestel teveel programma’s zien met heel gezonde mensen, of realityprogramma’s met heel ongezonde mensen. Dan realiseren we ons dat die zuurverdiende kilo’s eraf moeten. Dus we gaan voor een peperduur maar inmiddels betaalbaar geworden abonnement bij de sportschool, en de kilo’s vliegen eraf.

 

hoe ouder hoe dikker

hoe rijker hoe vetter

 

Tiens, beter weinig blijven verdienen zeker?

Douleurs sans frontières

Een prachtige campagne, gemaakt voor een Franse ngo.

http://adsoftheworld.com/media/print/pain_without_borders_africa?size=_original
 

 

Exit Nespresso, welcome Pavoni

Ik ben helemaal gelukkig met mijn nieuwe espressomachine van La Pavoni. Goed, het is een tweedehandsapparaat. Maar het werkt uitstekend! En de websites met commentaar zijn allemaal laaiend enthousiast over het machine. Het is een Professional, in tegenstelling tot het ding dat ik hiervoor had. Zoveel beter met een drukmeter, een prachtig afgewerkt chromen uiterlijk… en bangelijk lekkere koffies dat het maakt! Uiteraard is het een beetje geeky om zo’n ding te hebben. Voor je het weet word je versleten als een snob, maar dat doet me eigenlijk niets. Ja, ik ben een snob en ik drink graag goede koffie. Nee, ik ben geen snob. De echte snobs hebben het nieuwste apparaat van Nespresso, bestellen online hun capsules en krijgen per post de quadri-full colour sjieke folders thuis gestuurd over de laatste zogenaamde koffie-ontdekkingen. Pas op, de koffie is best te drinken. Maar zonder pardon worden de capsules duurder en je kunt geen losse bonen kopen.

Het wordt wel geeky en zelfs nerdy als je sommige websites bekijkt. Coffeegeeks.com, homebarista, je kunt het zo gek niet bedenken of er is wel iemand een topic begonnen met de meest weirde uitwassen. Waarover praten zij? Over thuis branden van bonen, want dat is toch écht het lekkerst. Over de juiste temperatuur van het water, de juiste filtratie, de manier van aanstampen van de koffie… Ho, wat doe ik nu? Ik surf al naar de website om een koffiemolen te bestellen, want ook een collega zegt tegen me dat het echt niet te doen is om al gemalen koffie te gebruiken in zo’n prachtig espressomachine. Gisteren heb ik vier schitterende espresso’s gemaakt. En nee, ik heb er geen enkele van weggesmeten, ze allemaal smakelijk uitgedronken.

Tuurlijk zou ik het ook wel eens willen proberen, dat zelf branden. Maar het schijnt nogal wat stankoverlast te geven, dat gaat me toch wat te ver. *pruttelt lekker verder*

De wijde wereld in

Morgen en vrijdag zijn we met de theatergroep nog eens op pad. Dit keer gaat de reis naar Nederland, niet zo ver zou je denken, maar dat is buiten Groningen gerekend. Die reis gaat namelijk wel vier uur duren. Eemshaven… daarna val je van de wereld af moeten mensen vroeger gedacht hebben. Het gaat fris zijn, om daar boven in de lucht te hangen. Misschien neem ik toch best mijn camera mee, om wat kiekjes te nemen voor het geval het mijn enige keer in mijn leven gaat zijn dat ik daar kom.

Wat een plezier!

Een aantal dingen op het genotslijstje:

* boeken sorteren in mijn nieuwe boekenkast

* rotzooi de kelder in

* koffiemachine kopen en weer lekkere koffietjes zetten van bonen die ik zelf kies en laat malen

Maandagmorgengedicht

Nee, dit geeft alleen af

als je hard je best doet

Je weet het al 

op voorhand

Neem maar een afdruk

want voordat het overgaat

ben je doorgedrukt

Garnalenverrassing

Bietjes met garnalen

Stoof bietjes met een sjalotje en een scheutje azijn. Snijd ze in plakjes. Pel 400 gram garnalen en maak ze aan met een lichte vinaigrette: mosterd, azijn, olie, zout en peper… een ansjovisje erdoor is ook een goed idee. Schik de garnalen met een klein hoopje op de licht warme plakjes biet. Afmaken met raketsla op een mooi groot bord.

Gemakzucht

Ik beken, ik ben gemakzuchtig. Ik woon in een appartement met een lift, op de derde verdieping. Hoewel ik me heb voorgenomen de trap te nemen toen ik er kwam wonen, denk ik nu al snel: maar ik heb een zware tas bij me, dus nu gaat ‘t niet (twee pakken melk en een zakje noten) … maar ik heb nu hard gewerkt en de trap is me net teveel (een gewone maandag op ‘t werk). Zo is er altijd wel een excuus te bedenken. De supermarkt brengt dezelfde luierik in me naar boven. Zelf een komkommer snijden? Tomaten pellen, op het vuur met kruiden om een tomatensaus te maken? Veel lekkerder, maar ik grijp toch graag naar de kant-en-klaar gesneden groente. Het moet eens gedaan zijn. Vanaf vandaag geef ik er niet langer aan toe.

Functietitels

Ik kan het me nog goed herinneren. Mijn vader begon te werken als verkoopleider. Voor iedereen een begrijpbare functie: zelfs aan de vrouw van de bakker kon je uitleggen ‘wat je vader deed’ als zij er naar vroeg. Hij eindigde als Account Manager, tegenwoordig ook een functie waar iedereen zich wel wat bij kan voorstellen. Maar Client Services Executive? Hoe Engelser, hoe uigebreider en exotischer, hoe beter, lijkt het soms. Maar wat zegt het nu precies? En is het niet het essentieel dat iemand die solliciteert, begrijpt waarvoor hij of zij solliciteert? Dus zonder dat je uitlegt wat het werk inhoudt, moet de titel toch al verklaren wat je doet?

In Nederland en België wordt soms door taalpuristen geklaagd over het verengelsen van onze Nederlandse taal. Bij ‘computer’ stelt niemand zich vragen, maar vooral in functietitels kan ik niet anders dan hen bijspringen. Wat was er mis met een secretaresse, als zij toch hetzelfde doet als de huidige Management Assistant? Weg ermee! Praat geen onzin. Zeker niet als het gewoon over je job gaat.

Reclamefotootje

Soms trekt een beeld je zo enorm aan, dat je er naar kunt blijven kijken. Voor mij was dat dit beeld vandaag. Fijn hoor! Gevonden op de website van Lee.com en blijkbaar in een project van history. Een enorm krachtige expressie, je vraagt je onmiddellijk af wat hier gebeurt: buiten beeld, en net dat maakt het voor mij zo’n bijzondere foto.